നിനക്ക് പകരം

നിനക്ക് പകരം
ഒരു  കണിക്കൊന്ന നട്ടു
ചോർന്ന് പടരുന്ന
വീടിന്റെ തെക്കേ അതിരിൽ
മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വയലുകളിൽ
വിത്തുകൾ പൊട്ടി മുളയ്ക്കുന്നു
കാഹളനാദം കേൾക്കുമ്പോൾ
മ്യതരിൽ ജീവനുദിക്കുന്നു
നിനക്ക് പകരം
ഒരു കണിക്കൊന്ന നട്ടു

പതിവിലും കൂടുതൽ
അഴിഞ്ഞ് തുടങ്ങിയ കരിയിലകൾ
അടിവളമായിട്ടു
വീട് പണിക്കായി
അളന്ന് കൊണ്ടിട്ട
പുഴമണൽ
കൈക്കുടന്നയിൽ
അളക്കാതെയിട്ടു
അലസമായൊഴുകിയ
മഴവെള്ളത്തെ
വാരിക്കോരിയൊഴിച്ചു
വാത്സല്യം കവിഞ്ഞ്
മുലക്കണ്ണുകൾ തുടിച്ചു
മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വയലുകളിൽ
വിത്തുകൾ പൊട്ടി മുളയ്ക്കുന്നു
കാഹളനാദം കേൾക്കുമ്പോൾ
മ്യതരിൽ ജീവനുദിക്കുന്നു
നിനക്ക് പകരം
ഒരു കണിക്കൊന്ന നട്ടു

ഓരോ ഇലകളിലും
ആരും കാണാതെ ഉമ്മകൾ കൊടുത്തു
അതിന്റെ ഞരമ്പുകൾ
നിന്റെ കൈരേഖകളായി തോന്നി
ഒറ്റവരിയും വിടാതെ വായിച്ചു
കണ്ണ് നിറഞ്ഞപ്പോൾ
മണ്ണ് പറ്റിയ കൈകൾ കൊണ്ട്
കൺപോൾകൾക്ക് താഴെ
തടമുണ്ടാക്കി
മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വയലുകളിൽ
വിത്തുകൾ പൊട്ടി മുളയ്ക്കുന്നു
കാഹളനാദം കേൾക്കുമ്പോൾ
മ്യതരിൽ ജീവനുദിക്കുന്നു
നിനക്ക് പകരം
ഒരു കണിക്കൊന്ന നട്ടു

ഞാനതിനെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കും
ഉറുമ്പുകൾക്കും വണ്ടുകൾക്കും
എന്തിനു ചിത്രശലഭങ്ങളോട് വരെ
യുദ്ധം ചെയ്യും
ഇടയ്ക്കെങ്ങാൻ വാടിയാൽ
വാവേയെന്ന്
ചക്കരേയെന്ന്
എന്റെ കുട്ടൂസേയെന്ന്
കൊഞ്ചിക്കും
മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വയലുകളിൽ
വിത്തുകൾ പൊട്ടി മുളയ്ക്കുന്നു
കാഹളനാദം കേൾക്കുമ്പോൾ
മ്യതരിൽ ജീവനുദിക്കുന്നു
നിനക്ക് പകരം
ഒരു കണിക്കൊന്ന നട്ടു

മഴയത്തും വെയിലത്തും നിലാവത്തും
ഞാനതിനു കാവൽ നിൽക്കും
കൈവെള്ളയിൽ അതിന്റെ
പച്ചയും കൊമ്പുകളും ഇലകളും
പച്ച കുത്തും
മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വയലുകളിൽ
വിത്തുകൾ പൊട്ടി മുളയ്ക്കുന്നു
കാഹളനാദം കേൾക്കുമ്പോൾ
മ്യതരിൽ ജീവനുദിക്കുന്നു
നിനക്ക് പകരം
ഒരു കണിക്കൊന്ന നട്ടു

കണ്ണുനീർ
ഉമിനീർ
രേതസ്സ്
ജീവന്റെ ജീവനായതെല്ലാം
അതിനു മാത്രമായി പൊഴിക്കും
മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വയലുകളിൽ
വിത്തുകൾ പൊട്ടി മുളയ്ക്കുന്നു
കാഹളനാദം കേൾക്കുമ്പോൾ
മ്യതരിൽ ജീവനുദിക്കുന്നു
നിനക്ക് പകരം
ഒരു കണിക്കൊന്ന നട്ടു

നില വിടുന്ന രാത്രികളിൽ
ഞാനതിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയും
കണ്ണീരും ഉമിനീരും കലർന്ന ഉമ്മകൾ
തെരുതെരാ അതിനെ പൊതിയും
തകരുന്ന പതിനൊന്ന് മണികളിൽ
ഞാനതിന്റെ മടിയിൽ കിടക്കും
കുറുമ്പേറിയാൽ
കണ്ണുകളടച്ച് അതിന്റെ ഉള്ളിൽ കയറും
മതി വരെ ഒളിച്ചിരിക്കും
മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വയലുകളിൽ
വിത്തുകൾ പൊട്ടി മുളയ്ക്കുന്നു
കാഹളനാദം കേൾക്കുമ്പോൾ
മ്യതരിൽ ജീവനുദിക്കുന്നു
നിനക്ക് പകരം
ഒരു കണിക്കൊന്ന നട്ടു

ഒരിക്കൽ അത് നിറയെ പൂക്കും
മഞ്ഞ മഞ്ഞ മഞ്ഞ മഞ്ഞയെന്ന് അത്
പാട്ട് പാടും
കാറ്റും കിളികളും വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും
അതേറ്റുപാടും
മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വയലുകളിൽ
വിത്തുകൾ പൊട്ടി മുളയ്ക്കുന്നു
കാഹളനാദം കേൾക്കുമ്പോൾ
മ്യതരിൽ ജീവനുദിക്കുന്നു
നിനക്ക് പകരം
ഒരു കണിക്കൊന്ന നട്ടു


ഒരു ദിവസം

ഒരു ദിവസം
പൂത്തുലഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന
അതിനെ കണി കണ്ട്
അടുത്ത
ജന്മത്തിലേക്ക് ഞാൻ മറയും

അടുത്ത ജന്മം വരെയും
അതെന്നെ
കാത്ത് കാത്ത് നിൽക്കും




മേഘക്കുഞ്ഞ്


എല്ലായിടത്തെയും പോലെ
ഇവിടെയുമുണ്ടായിരുന്നു ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞ്

ചൂടിനെ വലിയ പേടിയായിരുന്നു
അടുപ്പിനടുത്തേക്ക് വരില്ല
പൊത്തിപ്പിടിക്കാൻ ചെന്നാൽ ഓടിപ്പോകും
ചൂടുള്ളത് വല്ലതും കൊടുത്താൽ മുഖം തിരിക്കും
ഐസുവെള്ളം ഇറ്റിറ്റുവീഴുന്ന
ഫ്രിഡ്ജിന്റെ
അടിയിൽ
അതിന്റെ
ഒരു
കിടപ്പുണ്ട്

രാത്രി പാറാവുള്ള
കരീമിക്കയുടെ
കൂട്ടുകാരൻ പൂച്ചക്കുഞ്ഞ്
വണ്ടി തട്ടി
ചത്ത് പോയെന്ന്
സിഗരറ്റ് വലിച്ചപ്പോൾ
സെബാൻ പറഞ്ഞു
അപ്പോൾ ഞാൻ
നല്ല നീലനിറമുള്ള
മേഘങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു

സന്ധ്യയായപ്പോൾ
മേഘങ്ങൾ ഒക്കെ
ഉരുണ്ട് കൂടി
പഴുത്ത് പാകമായ പഴങ്ങളായി
നീലയെ കറുപ്പുരാശി
വിഴുങ്ങി

ഇപ്പോൾ
താഴേക്ക് വീഴും വീഴുമെന്നായി
അപ്പോഴേക്കും
ആ പൂച്ചക്കുഞ്ഞ്
ചത്ത് പോയ കാര്യം ഞാനും മറന്നു

മഴ വരുന്നേ
തണുപ്പ് വരുന്നേയെന്ന്
അതിനോട്
പറയാനായി
നാവ് തരിച്ചു          

(മനുഷ്യരുടെ ഭാഷ
മറന്ന ഒരാൾ
അതിന്റെ ഭാഷ പഠിക്കാൻ
ചിലപ്പോഴൊക്കെ
പരിശീലിച്ചിരുന്നു)

അപ്പോഴതാ
ആ മേഘങ്ങളൊക്കെ കൂടി
പൂച്ചക്കുഞ്ഞ്
ചടഞ്ഞ് കിടക്കാറുള്ള
മൂലയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു

എന്നിട്ട്
ആ മൂലയിൽ വന്ന്
പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ

പതുങ്ങിക്കിടന്നു