kuzhur poetry എന്ന ലേബല് ഉള്ള പോസ്റ്റുകള് കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
kuzhur poetry എന്ന ലേബല് ഉള്ള പോസ്റ്റുകള് കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
വ്യാഴാഴ്ച, ജനുവരി 25, 2018
പരുന്ത് രാഘവൻ
പരുന്ത് രാഘവൻ
( പി എൻ ഗോപീകൃഷ്ണനു )
പരുന്തുകളുമായി രാഘവനു ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലായിരുന്നു
ഒരു ഇന്ത്യൻ പരുന്ത് ലോകം ചുറ്റി തിരിച്ച് വന്ന്
അവാർഡ് വാങ്ങുന്ന വേളയിൽ ചായക്കടയിലെ പത്രം വായനക്കാർ പരുന്ത് രാഘവനോട് ചോദിച്ചു
ഈ ഇന്ത്യൻ പരുന്തുകൾ ദേശീയതയെ അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ
നാരായണ ഗുരു പരുന്തുകളെപ്പറ്റി പറഞ്ഞത് ഒന്ന് കൂടി
ഇരുത്തി വായിക്കാനായിരുന്നു പരുന്ത് രാഘവന്റെ മറുപടി
അന്ന് ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ പരുന്ത് രാഘവൻ പതിവിലും
അസ്വസ്ഥനായി കാണപ്പെട്ടു
ഇനി പരുന്ത് രാഘവൻ എന്ന പേരിലേക്ക് വരാം
പരുന്ത് രാഘവൻ ഒരു അർദ്ധനിരീശ്വരനാണു
പ്രപഞ്ചം മനുഷ്യഭാവനയാണെന്നാണു രാഘവന്റെ ഒരു ന്യായം
പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഒരാൾക്ക് രാഘവൻ എന്ന പേരു വന്നത്
നിമിത്തമാണെന്ന വിശ്വാസമാണു മറ്റൊന്ന്
വാക്കുകളാൽ അർദ്ധനിരീശ്വരനാകുന്ന രാഘവനെ കാണാൻ നല്ല
രസമാണു
പ്രീഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാഘവൻ നാടു വിട്ടു . ആദ്യം
എറണാകുളം, പിന്നെ മദ്രാസ്, ബോംബേ, ദുബായ്, ടാൻസാനിയ, അയർലൻഡ്…
രാഘവനു നാട്ടുകാർ ചിറക് കൊടുത്തു. പരുന്ത്
രാഘവൻ
ഇനി യഥാർത്ഥത്തിലുള്ള പരുന്തുകൾ രാഘവനെ കാണാനിരിക്കുന്നുണ്ട്
അന്ന് പരുന്തുകൾ രാഘവനാകുമോ
രാഘവൻ പരുന്താകുമോ
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ദേശീയതയെക്കുറിച്ച് പരുന്ത്
എന്നാകുമോ അതിന്റെ പരസ്യവാചകം
അന്നാണു ഈ കവിത അവസാനിക്കുക
കുഴൂർ വിത്സൻ
Temple of poetry
26/01/2018
ചൊവ്വാഴ്ച, ജനുവരി 02, 2018
വൈകുന്നേരം
ഞങ്ങൾക്കൊരു കുടുംബക്കല്ലറയുണ്ട്.
അപ്പനു വേണ്ടി മൂത്ത ചേട്ടൻ വാങ്ങിച്ചത്
അമ്മ ഒടുക്കം ഉറങ്ങിയ അന്ന് ഞാനത് പുതുക്കി
അമ്മ ഒടുക്കം ഉറങ്ങിയ അന്ന് ഞാനത് പുതുക്കി
ഇടക്കിടെ അവിടെ പോയി നിൽക്കുന്നത് ഒരു സുഖമാണു
അപ്പനുമമ്മയും ഒരുമിച്ച് കിടക്കുന്നത് ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല
ഇപ്പോഴങ്ങനെ കാണാൻ എന്തോ ഒരു രസമുണ്ട്
ഒരു തരം സമാധാനമുണ്ട്
ഇപ്പോഴങ്ങനെ കാണാൻ എന്തോ ഒരു രസമുണ്ട്
ഒരു തരം സമാധാനമുണ്ട്
അകലെയെങ്ങാനും വച്ചുള്ള വല്ലാത്ത ഒരു മരണമല്ലെങ്കിൽ
ഞാനും കിടന്നുറങ്ങുക ഈ കല്ലറയിലായിരിക്കും
ഓർത്തപ്പോൾ നല്ല ഒരിത് തോന്നി
അന്നെന്നെ കാണാൻ
വരാൻ പറ്റില്ലല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ എന്തോ തോന്നി
ഞാനും കിടന്നുറങ്ങുക ഈ കല്ലറയിലായിരിക്കും
ഓർത്തപ്പോൾ നല്ല ഒരിത് തോന്നി
അന്നെന്നെ കാണാൻ
വരാൻ പറ്റില്ലല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ എന്തോ തോന്നി
ഞാനൊരു മെഴുതിരിയെടുത്ത്
എന്റെ കല്ലറയിൽ കത്തിച്ചുവച്ചു
അവിടെ നിന്നും കിട്ടിയ ചില്ലറ പൂവുകൾ അതിലൊക്കെ വിതറി
ചുറ്റിലും ചന്ദനത്തിരികൾ കുത്തി
എന്റെ കല്ലറയിൽ കത്തിച്ചുവച്ചു
അവിടെ നിന്നും കിട്ടിയ ചില്ലറ പൂവുകൾ അതിലൊക്കെ വിതറി
ചുറ്റിലും ചന്ദനത്തിരികൾ കുത്തി
മരിച്ച എന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ മുട്ടുകുത്തി
അപ്പോൾ സെമിത്തേരിയിലെ പരിചയക്കാരെല്ലാം എണീറ്റ് വന്ന് നീയെപ്പോൾ വന്നുവെന്ന് ചോദിച്ചു
ഉത്തരം പറയാതെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരാൾ എണീറ്റ് പോയി
അപ്പോൾ അതാ, സെമിത്തേരിക്ക് മുൻപിലുള്ള ഇടവഴിയിലൂടെ ഒരു പെൺകുട്ടി ഓടിപ്പോകുന്നു
Labels: blog poems, kuzhur, kuzhur poetry, Kuzhur Wilson, malayalam poetry, poems
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള് (Atom)