വ്യാഴാഴ്‌ച, മാർച്ച് 21, 2019


പടനിലങ്ങളിലെ പാട്ടുകൾ

പടനിലങ്ങളിലെ പാട്ടുകൾ

👣

കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും ഏകാകിയായ കളിക്കാരൻ

അവൻ ഇട്ടിരിക്കുന്ന പത്താം നമ്പർ ജേഴ്സി

കല്ലെറിയുന്ന കാണികൾ

ആ കല്ലുകളുടെ വേദനയിൽ തട്ടി മുറിയുന്ന
അവന്റെ നെഞ്ചകം

പത്തിൽ നിന്ന്
വലതു വശത്തെ പൂജ്യം
എപ്പോഴും ഒന്നിനെ വീഴ്ത്തി

തന്റെ ഇണ പൂജ്യമല്ലെന്ന ബോധ്യത്താൽ
അവൻ ഉണർച്ച നടിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും
പൂജ്യങ്ങളുടെ ഉപമകൾ
നിരന്തരം വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു

പൊട്ടിയ മുട്ട്

കീറിയ കളിക്കുപ്പായം

അവൻ തന്റെ തന്നെ കുട്ടിക്കാലത്തിലേക്കും
അമ്മമാരിലേക്കും എടുത്തറിയപ്പെട്ടു

തോറ്റ് വീട്ടിലേക്കൊടിയ
പാടവരമ്പുകളിൽ
അവന്റെ ആദ്യവിജയങ്ങൾ
കൊറ്റികളായ് പറന്നു

അവനിലെ എല്ലാ കൂട്ടുകാരും ചേർന്ന്
ഒന്നായി പടനിലത്തിലെ പാട്ടു പാടി

അവൻ കൂട്ടുകാരെക്കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മൈതാനമായി

നിറഞ്ഞ് കളിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ കണ്ട്
പാൽ ചുരത്തുന്ന അമ്മപ്പയ്യിനെപ്പോലെ
കാണികൾ അവനെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു

പിറന്ന ഗോളുകൾ എണ്ണുവാനാകാതെ റഫറിയും കുഴഞ്ഞു

അവൻ പിന്നെയും മണ്ണിൽ തന്നെ മുട്ടുകുത്തി

അപ്പോളവൻ കൂട്ടത്തിലേറ്റവും ഏകാകി മാത്രമായിരുന്നില്ല
പതിവിലേറെ ദു:ഖിതനുമായിരുന്നു


👣
poetry poster by Saravanan Ks

തിങ്കളാഴ്‌ച, ഫെബ്രുവരി 18, 2019


ഒരു സ്പിന്‍ ബൌളര്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഒരുവന്റെ ജീവിതം 🏐


( പ്രദീപ് ഭാസ്ക്കറിനു 🏐 )

ഒരു സ്പിന് ബൌളറുടെ ഏകാന്തതയെക്കുറിച്ച്
ഒരുവന് എഴുതാന് തീരുമാനിക്കുന്നു

അപ്പോള്
കളത്തില്
എഴുതുകയാണോ
കളിക്കുകയാണോ
എന്നയാള്ക്ക് മാറിപ്പോകുന്നു

എല്ലായ്പ്പോഴുമെന്നത്തേതു പോലെ
ആ കളിക്കാരനു ബോറടിക്കുന്നു

ഇനി എറിയണ്ട എന്നും
എഴുതണ്ട എന്നും
തീരുമാനിക്കുന്നു

ഒരോവറില്
6 പന്തുകള്
ആ ആറു പന്തുകളും
സിക്സറടിച്ച മുട്ടാളന്മാരുണ്ട്

ഇനി വരുന്ന ഓവറില്
ആറു പന്തുകളും
ആ മുട്ടാളന്മാരുടെ
ആറു പതിപ്പുകളുടെ
മിഡില് സ്റ്റമ്പ്
ഒടിക്കുമെന്ന്
പൊടുന്നനെ
അയാള്
മൈതാനത്തില്
തലകുമ്പിട്ടിരുന്നു
സ്വപ്നം കാണുന്നു

ഇനിയൊരു
ഒറ്റക്കവിതയില് പോലും
സ്വപ്നം
എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കില്ല
എന്ന പാഴായ
ശപഥമോര്ത്ത്
പതിവ് പോലെ
അയാള്ക്ക് വട്ടാവുന്നു

വട്ടന്
വട്ടന്
ഗ്യാലറി മുഴുവന്
അയാളെ തെറി വിളിക്കുന്നു

ഞങ്ങളുടെ ടിക്കറ്റ്കാശ്
തിരികെ തന്നില്ലെങ്കില്
നീയി കളം വിട്ട് പോകില്ല എന്ന
കൊച്ച് കുട്ടികള് പോലും
ആക്രോശിക്കുന്നത് കേട്ട്
അയാള്ക്ക് സങ്കടം വരുന്നു

സങ്കടം തന്റെ
കൂടപ്പിറപ്പാണല്ലേ എന്ന്
അമ്പയര്
അയാള്ക്ക് മാത്രം കേള്ക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തില്
അടക്കം പറയുന്നു

അടുത്ത ഓവറില്
ലോകത്തിന്റെ നെറുകയില്
ഹാട്രിക്ക് നേടിക്കൊണ്ട്
അയാള്
അയാള്ക്ക് മാത്രം മനസ്സിലാവുന്ന ഭാഷയില്
ഒരു കവിതയെഴുതുന്നു

കാണികള് കയ്യടിക്കുന്നു

മാന് ഓഫ് ദി മാച്ച് ട്രോഫി
കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച്
അയാള് കളത്തിനു പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു

പുറത്ത് ഒരു പെണ്കുട്ടി
പൂവുമായി നില്ക്കുന്നു

അത് വാങ്ങി
കളത്തിലേക്ക്
വീശിയെറിഞ്ഞിട്ട്
അയാള് നടന്ന് പോകുന്നു

സ്പിന് ബൌളറെ
മാന്ത്രികനെന്ന് വിളിച്ച ലോകം
അയാള്ക്കും മാപ്പ് നല്കുന്നു

മറ്റൊരു ഭൂപടത്തില്
അയാള്
തന്റെ ബോളുകള്
സൂക്ഷിച്ച് വയ്ക്കുന്നു

കാലം പിന്നെയും അയാളോട് വഴക്കിടുന്നു

ഇനിയുള്ള ജന്മങ്ങളില് ഭ്രാന്തില്ലാത്ത
ഒരു പേസ് ബൌളറാക്കാന്
അയാള് ദൈവവുമായി
പുതിയ കരാറില് ഒപ്പിടുന്നു

രണ്ട് മാലാഖക്കുഞ്ഞുങ്ങള്
അതില് സാക്ഷികളായ് ഒപ്പിടുന്നു

ഈ ലോകം
തന്റെ സ്പിന് ബൌളാണെന്ന്
പിന്നെയും
അയാള്
സ്വപ്നം (വീണ്ടും വെട്ടിക്കളയുന്നു )
കാണുന്നു

🏐
കുഴൂര് വിത്സണ്

🏐
🏏

ഫെബ്രുവരി 16, 2019 
കോഴിക്കോട്
🏏🏐🏐
Photo By Saravanan Ks

ബുധനാഴ്‌ച, ഓഗസ്റ്റ് 08, 2018


ബൂലോക സുന്ദരി ജറെയുടെ ഒരു സാധാരണ ദിവസത്തെ ഡയറിക്കുറിപ്പ്

💃


💃

ഇനിയും
ഒരു പെൺകുട്ടിയായി
ജനിക്കുകയാണെങ്കിൽ
എനിക്ക് ഞാൻ
ജറെയെന്ന് തന്നെ പേരിടും


പനിയാണെന്ന്
കള്ളം പറഞ്ഞ്
നഴ്സറിയിൽ പോകാതെ
ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ
കണ്ണെഴുതി കളിക്കും

നഗരത്തിലൂടെ
പാവക്കുട്ടിയെ
മാറോടണച്ച്
ഗൗരവത്തിൽ
പോകുന്ന
എന്നെ
ചുറ്റുന്ന
ക്യാമറക്കണ്ണുകളിലേക്ക്
ഒളികണ്ണിട്ട്
നോക്കും

💃

എത്ര 
നോക്കിയാലും
മതി വരാത്ത
കണ്ണാടി തന്നെയാവും
അന്നുമെന്റെ കൂട്ട്

അമ്മൂമ്മമാർ
തന്നത്താൻ
വർത്തമാനം
പറയുന്നത്
അഭിനയിക്കുന്നതായി
ഭാവിച്ച്
ഞാനെന്നോട്
തന്നെ
മിണ്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കും

നിങ്ങൾ
എന്ത് വേണമെങ്കിലും
എഴുതിക്കോളൂ
ബൂലോകസുന്ദരിയെന്നോ
വെബ്ബന്നൂരിൽ ഒരു സുന്ദരിക്കൊച്ചെന്നോ
എന്തും

ജറെയെന്ന
എന്റെ പേരു മാത്രം മാറ്റിക്കളയരുത്

ജറെ ജറെ ജറെ
അതെന്റെ പ്രാർത്ഥനയും
പ്രാണനുമാണു

എനിക്ക്
ഞാൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂവെന്ന
അത്യാഹ്ലാദത്തിന്റെ ആരവം

ജീവിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുദ്രാവാക്യം

ജറെ ജറെ ജറെ ജറെ ജറെ ജറെ
ജറെ ജറെ ജറെ ജറെ ജറെ ജറെ
ജറെ ജറെ ജറെ ജറെ ജറെ ജറെ
ഞാനത് മാത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ട്
ഉറങ്ങാൻ പോവുകയാണു

ഉറക്കത്തിലും
എനിക്ക്
ചില
മനുഷ്യരെ
പേടിയാണു

💃





• ബൂലോക സുന്ദരിയെന്ന പ്രയോഗത്തിനു കവി വിഷ്ണുപ്രസാദിന്റെ, ബ്ലോഗ് കാലത്തെ ബൂലോകകവിതയോട് പ്രയോഗപ്പാട്
• വെബ്ബന്നൂർ - വെബ്ബന്നൂരിൽ ഒരു നല്ല സ്ത്രീയെന്ന കവിത രാം മോഹൻ പാലിയത്തിന്റേതാണു
പെണ്ണായേ ജനിക്കൂ ഞാനിനിയെന്ന് നമ്മൾ എന്ന കവിതയിൽ ടി പി അനിൽ കുമാർ

ശനിയാഴ്‌ച, ജൂലൈ 21, 2018


പെൺസിംഹം

അമ്മ
പോയതിനു ശേഷമുള്ള
എല്ലാ മഴക്കാലങ്ങളിലും
ആവർത്തിച്ച്
ആവർത്തിച്ച്
പ്രദർശിക്കപ്പെടുന്ന
ഒരു സ്വപ്നമുണ്ട്

അതിലെ മരങ്ങൾ
പരിചിതരെങ്കിലും
കാടോർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ
തോറ്റു പോവുന്നു

മരങ്ങളുടെ
മുഖച്ഛായ വച്ച്
കാടിന്റെ
പേരോർത്തെടുക്കുന്ന
ആപ്ലിക്കേഷനൊരെണ്ണമുണ്ടാക്കാൻ
ജേബിനോട് Jeybin George
പറയണം

കുടകിലേക്ക്
പോകുമ്പോൾ
വഴി തെറ്റി
കയറിയ
കാടെന്ന്
തൽക്കാലം
പറയട്ടെ

പി.രാമന്റെ Raman Pallissery
നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഒരു ചരമക്കുറിപ്പ്
എന്ന കവിതയിലെ
ആ ചെമ്മണുപാത

ഇരുവശവും
മരങ്ങൾ
പുറകോട്ടോടുന്ന
മരങ്ങൾജീവിതത്തിൽ എന്ന
എന്റെ തന്നെ കവിതയിൽ
ചേരുന്ന ഒരിടം

ഇതു വരെയും
ഒരു കവിതയിലും
കാണാതിരുന്ന
അത്രയ്ക്ക്
നിശബ്ദതയുള്ള
കാട്

ആ കാട്ടിൽ
മണ്ണ്കൊണ്ട്
ചുട്ടെടുത്ത
ഗുഹ

ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ
ഇളംചൂടെരിയുന്ന നെരിപ്പോട്

അത്രയ്ക്ക്
വശ്യമാം
ഒരു തരം
പച്ചില
പുകയുന്നതിൻ മണം

ആ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ
ഒരു പെൺസിംഹം

അതിന്റെ വയറ്റിൽ
അമ്മയുടെ
ചൂടോർത്ത്
പറ്റിക്കൂടിയുറങ്ങുന്ന
ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞ്

(തുടരും)



# തോറ്റവർക്കുള്ള പാട്ടുകുർബ്ബാന
# കണ്ടം കുളം ക്രോസ് റോഡ് പോയട്രി
# കാലിക്കറ്റ് ഡേയ്സ്

ശനിയാഴ്‌ച, ജൂലൈ 07, 2018


പുസ്തകം പതിമൂന്ന് : ഇന്ന് ഞാന്‍ നാളെനീയാന്റപ്പന്‍





Typography & Design : Nipin Narayanan 


ഈ ബ്ലോഗിന്റെ കൂട്ടുകാരേ,

ഈയിടം പതിമൂന്നാം   വര്‍ഷത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണു.

പതിമൂന്നാമത്തെ പുസ്തകത്തിന്റെ മുഖചിത്രം പങ്ക് വച്ച് കൊണ്ട് ഞാനീ സന്തോഷം നിങ്ങളുമായി പങ്ക് വയ്ക്കുന്നു.  2012 ല്‍ ഡി സി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കുഴൂര്‍ വിത്സന്റെ കവിതകള്‍ക്ക് ശേഷം എഴുതിയ കവിതകളാണു ഇന്ന് ഞാന്‍ നാളെനീയാന്റപ്പനില്‍. ( 2012 - 2015 )


രണ്ട് പേര്‍ ലോകമുണ്ടാക്കി കളിക്കുന്ന പതിനൊന്നര മണി


എന്റെ കവിത വസന്തത്തോട് അതിന്റെ പേരു ചോദിച്ചു


ദേവസ്സിക്കുട്ടിയുടെ അമ്മ നട്ട പൂന്തോട്ടം 


ചിത്രകാരീ, നിന്റെയൊരാട്ടിൻ കുട്ടി



എന്നിങ്ങനെ  മുപ്പത്തി അഞ്ച് കവിതകളാണു പുസ്തകത്തില്‍. 
ലോഗോസ് ബുക്സ്  ആണു പ്രസാധകര്‍.
കവി ഹരിശങ്കരനശോകന്റെ അവതാരിക, കെ വി മധു ഞാനുമായി മംഗളം ദിനപത്രത്തില്‍ നടത്തിയ വര്‍ത്തമാനം  എന്നിവയും ഇന്ന് ഞാന്‍ നാളെ നീയാന്റപ്പനിലുണ്ട്.  കന്നിയുടേതാണു ഉള്‍ച്ചിത്രങ്ങള്‍. ജോസ് മാര്‍ട്ടിന്റെ ഒരു ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ കാണാന്‍ പോയപ്പോള്‍ എടുത്ത പടമാണു പുസ്തകത്തിന്റെ കവറില്‍

ഈ വര്‍ഷങ്ങളത്രയും പല തരത്തില്‍ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവരുടെ പേരു വിവരങ്ങള്‍ നിരത്തുക എളുപ്പമല്ല. അത്രയ്ക്ക് പരിചിതമില്ലാത്ത ഇടങ്ങളെ എനിക്ക് ഈ ഇടം തന്നിട്ടുണ്ട് . അത്രയ്ക്ക് ആളുകളെ എനിക്ക് ഇ കവിത തന്നിട്ടുണ്ട്.  എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദി.

ഈ ബ്ലോഗിന്റെ പതിമൂന്നാം  പിറന്നാളിന്റെ അന്ന്, അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന, എന്റെ പതിമൂന്നാമത്തെ  പുസ്തകത്തിനു, ഇന്ന് ഞാന്‍ നാളെനീയാന്റപ്പനു സര്‍വ്വ പിന്തുണയും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു

സ്നേഹം

കുഴൂര്‍ വിത്സണ്‍
13/ 08/2018







വെള്ളിയാഴ്‌ച, ജൂലൈ 06, 2018


മറ്റ് കവികള്‍ക്ക്
പ്രവേശനമില്ലാത്ത
കവിതയാണിത്

ആരും കയറാത്ത
കാടിനെക്കുറിച്ച്
താങ്കള്‍ പറഞ്ഞതൊക്കെ
ഈ കവിതയ്ക്കും
ബാധകമാണു

കവിതയുടെ
മ്യൂല്യവര്‍ധിത ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍
ഉണ്ടാക്കുന്ന
കവിതാഫാക്ടറിയെപ്പറ്റിയാണു
നാം
പറഞ്ഞ് വന്നത് 

അപ്പോഴാണു
താങ്കള്‍
നെരൂദാ നെരൂദാ
എന്ന് ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ചത്

നെരൂദയെ
വെട്ടാന്‍
ഒരൊറ്റ
വഴിയേ ഉള്ളൂ

നെരൂദ
എന്നെഴുതുക

വാക്കത്തിയെടുത്ത്
ഒറ്റവെട്ട്
രണ്ട് മുറി

ഇപ്പോള്‍
രണ്ട് മുറികളിലുള്ള
രണ്ട് നെരൂദമാരെ കണ്ട്
നിങ്ങള്‍
ഞെട്ടുന്നത് കണ്ട്
എനിക്ക് ചിരി വരുന്നുണ്ട്


തോറ്റവരുടെ പാട്ടുകുർബ്ബാന - 8
# Kandam Kulam Cross road Poems # calicut days # kuzhur # blog poetry# Kuzhur wilson@google #


കുത്തി

വലതു കണ്ണിനു
താഴെയുള്ള
കറുത്ത പാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള
കവിത പറയുമോ സര്‍ ,

അഭിമുഖത്തിനു വന്ന
പെണ്‍കുട്ടിചോദിച്ചു

അതോ,
ഒരു കാറു കുത്തിയതാ

ങെ,
കാറോ ?
കുത്തിയോ ?

ആഹാ
വേല കൊള്ളാമല്ലോ ?

കഥയില്‍ ചോദ്യമില്ലല്ലോ
എന്നാല്‍
കവിതയുലുമില്ല

കുത്തി
അത്ര തന്നെ

അഭിമന്യുവിനെ
കുത്തിയതു പോലെ



തോറ്റവരുടെ പാട്ടുകുർബ്ബാന - 6

# Kandam Kulam Cross road Poems # calicut days # kuzhur # blog poetry
നമ്മുടെ ഗൂഗിള്‍ യൌവ്വനം ,ബ്ലോഗ് കവിതയുടെ 12 വര്‍ഷങ്ങ ള്‍ 
VISHAKHAM.BLOG

ബുധനാഴ്‌ച, ജൂലൈ 04, 2018


തൂപ്പുകാരി / തോറ്റവരുടെ പാട്ടുകുര്‍ബ്ബാന - അഞ്ച്


ഇലകളുടെ
ഭാഷ പഠിപ്പിക്കുന്ന
സ്കൂളിൽ ചെന്നപ്പോൾ
അവിടത്തെ
തൂപ്പുകാരി
പറഞ്ഞു

സർ,
ഞാനിവിടെ
പഠിക്കാനും
തുടർന്ന്
പഠിപ്പിക്കാനും
ചേർന്നതാണ്

അടർന്നു വീണ
ഇലകളെ
കൊഴിഞ്ഞു വീണ
ഇലകളെ
അടിച്ചു വാരലായിരുന്നു
എന്റെ
ആദ്യത്തെ
അസൈൻമെന്റ്

ഇലകളിൽ
ഗവേഷണം
കഴിഞ്ഞാൽ
ഇലകളുടെ
അമ്മ വീട്ടിലേക്ക്
സാറിനേപ്പോലെ
കാട്ടിലേക്ക്
പോകണം
എന്നു തന്നെയായിരുന്നു
എനിക്കും

ആരുമില്ലാത്ത
കരിയിലകളുടെ സങ്കടം
എന്നെ
തൂപ്പുകാരിയാക്കിയെന്ന്
പറഞ്ഞാൽ
മതിയല്ലോ


ഞാനും
കാട്ടിലേക്കുള്ള
വഴി
മറന്നു


-
തുടരും


# Kandam Kulam Cross road Poems # calicut days # kuzhur # blog poetry

ചൊവ്വാഴ്ച, ജൂലൈ 03, 2018


തോറാന

തോറ്റവരുടെ പാട്ടുകുർബ്ബാന - ഭാഗം നാല് 


തോറാനയ്ക്ക് 
ആറാനകൾ
ഒഴുകിപ്പോവുമെന്ന്,
അത്രയ്ക്ക് ഊക്കായിരിക്കും
അന്നത്തെ മഴക്കെന്ന്
അത്രയ്ക്ക് ഒഴുക്കായിരിക്കും
അന്നത്തെ വെള്ളത്തിനെന്ന്
അമ്മ
പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്

ഇയ്യല്ലേ എന്റെ പള്ളീയെന്ന
ഒ.പി.സുരേഷിന്റെ വരികൾ
വായിച്ചത് മുതൽ
പള്ളി മറന്ന ഞാൻ
കണ്ടംകുളം ക്രോസ് റോഡിൽ
പള്ളി തിരഞ്ഞു

നല്ല മഴ

പെയ്യട്ടെ
ആറാനകൾക്ക് ഒഴുകാനുള്ളതാണ്

പൊടുന്നനെ
ആറാട്ടുപുഴ ഓർമ്മയിൽ ഒഴുകി
അതിന്റെ തീരത്ത്
വെയിൽ കാഞ്ഞ
ആറാനകൾ
ഇടിമിന്നലേറ്റ് മരിച്ച
കാഴ്ച്ച കണ്ടു

ഞാനുള്ളു കൊണ്ട്
പള്ളിയിൽ പോയി

നേരം തെറ്റിയ നേരത്ത്
ആ വലിയ പള്ളിക്കുള്ളിൽ
ഒത്ത നടുക്ക്
മുട്ടുകുത്തി

കുത്തേറ്റ് മരിച്ച
ഒരാൾ


പന്ത്രണ്ട് പേരിൽ ഒരാൾ

ആ തോമ
വടിയും കുത്തി
എന്റെ
മുൻപിൽ നിന്നു

എന്താണ് സങ്കടം

അയാൾ
നെറ്റിയിൽ തൊട്ടു

ഒന്നുമില്ല
ഞാൻ പറഞ്ഞു

അങ്ങ്
കുത്തേറ്റ്
മരിച്ച
ദിവസമാണിന്ന്
പഠിപ്പും
പത്രാസുമുള്ളവർ
ദുഖ്: റാന എന്നു പറയും

ഒന്നുമില്ല

ഞാൻ പറഞ്ഞു

ആറ് ആനകൾ ഇല്ല
അതിനൊഴുകാൻ
ആറുകളില്ല
ആറുകളെ ഒഴുക്കാൻ
മഴയില്ല

എങ്ങനെ ഒഴുകാനാണ്

എന്നിട്ടും
ഒറ്റയ്ക്ക് മുട്ടുകുത്തി
ഞാനെന്റെ
തോറ്റവരുടെ
പാട്ടുകുർബ്ബാന
ചൊല്ലാൻ തുടങ്ങി


തോറാന
തോറാന
തോറാന

പച്ചപ്പത്മവ്യൂഹത്തിനിടയിൽ
പെട്ടു പോയ
അഭിമന്യുവാണ്
ഞാനെന്ന്
പാടാൻ
വിട്ടു പോയി

ക്വയറിലെ
കോറസ്സിന്റെയലർച്ചയിൽ
അത് മുങ്ങിപ്പോയി

തോറാന
തോറാന
തോറാന

(തുടരും)




# കണ്ടംകുളം ക്രോസ്റോഡ് പോയട്രി # കാലിക്കറ്റ് ഡേയ്‌സ് # ജൂലായ് മൂന്ന് # ദുഖ്റാന # തോറാന

ഞായറാഴ്‌ച, ജൂൺ 24, 2018


തോറ്റവരുടെ പാട്ടുകുർബ്ബാന



ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട മിശിഹായേ
ഇങ്ങകലെ
കോഴിക്കോടൻ മൈതാനങ്ങളുടെ
മെസ്സിത്തെരുവില്‍
നീ
ഒറ്റക്ക്
തലയും താഴ്ത്തി നടന്നു പോകുന്നു
കളിക്കളത്തിലെ കവിത
കാലുകൊണ്ട് കവിത എഴുതുന്നവൻ
പത്രമോഫീസുകളിലെ പച്ചപ്പേനകൾ
എത്രപെട്ടെന്നാണ്
ചുവപ്പൻ
അടിവരകൾ
തീർത്തത്
കവിതയുടെ കളിക്കളത്തിൽ എപ്പോഴും
ചുവപ്പുകാർഡ് മാത്രം കിട്ടുന്ന
കവികളുള്ള നാട്ടിലിരുന്നാണ്
നിനക്ക് ഞാന്‍ എഴുതുന്നത്



ഒരു ദിവസം നീ കോഴിക്കോട് വണ്ടിയിറങ്ങണം
കോഴിക്കോടിന്റെ തന്നെ വയസ്സുള്ള
മൊയ്തു വാണിമേൽ എന്ന പത്രക്കാരനെ
നിന്നെ ഞാൻ പരിചയപ്പെടുത്താം
നമുക്ക് അദ്ദേഹത്തിനെ കൂടെ
കോഴിക്കോട് മുഴുവൻ കറങ്ങണം
നിന്റെ കാലുകൾ ഇളക്കിമറിച്ച
മലാപ്പറമ്പിലും പുതിയറയിലും കല്ലായിയിലും
നമ്മളങ്ങനെ വാണിമേൽ കഥകൾ കേട്ട്
ചായയും കുടിച്ചിരിക്കും



കടലോരത്ത്
മീസാൻ കല്ലുകൾ
നിറഞ്ഞ ഒരു പള്ളിക്കാടുണ്ട്
കളിക്കളത്തിൽ മരിച്ച
നിരവധി ആത്മാക്കളുടെ
കാല്‍ക്കവിതകള്‍
പച്ചകുത്തിയിരിക്കുന്ന
കബറിടങ്ങൾ
അതിന്റെ ചാരെ
ചാഞ്ഞു നിന്ന്
മഴ കൊള്ളുന്ന
മൈലാഞ്ചിമരങ്ങളെ
നിനക്ക് വിമാനത്തില്‍ ഇരുന്ന് തന്നെ കാണാം
അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് മുട്ടുകുത്തി
നിനക്ക് ഞാൻ തോറ്റവരുടെ കുർബ്ബാന ചൊല്ലും

ഭാഗം രണ്ട്



Masterbation in the time of Nipa fever
ഈ തലക്കെട്ടിൽ അയാൾ
ഒരു നോവൽ എഴുതുന്നതിനിടയിലാണ്
ഞാൻ വിളിച്ചത്
പാരീസിലാണെന്നും
സുഖമാണെന്നും
മകളോടൊപ്പം
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ
കോക്ടെയ്ൽ കഴിക്കാൻ
പോകാറുണ്ടെന്നും
ആളെന്നോട്
ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു
ഇങ്ങനെയൊരു സീൻ
എവിടെയോ
വായിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോയെന്ന്
ഞാൻ മിണ്ടാതായപ്പോൾ
അത്രയും മൗലികമായ
ഒരു നിമിഷത്തെ
മറ്റൊരെഴുത്തുകാരൻ
സംശയിച്ചതിലുള്ള
ആധിയോടെ
അയാളും കുറച്ചിട
മിണ്ടാതായി
ഞാനയാളോട്
അയാളുടെ നാട്ടിലെ
നഗരത്തിലേക്കുള്ള
എൻ്റെ വരവിനെക്കുറിച്ച്
പറയാൻ തീരുമാനിച്ചു
ടെഹ്റാന്
നൂറു കിലോമീറ്റർ
അകലെയുള്ള ഒരു ഗ്രാമം
വലിയ ആകാശത്ത്
ഒന്നോ രണ്ടോ കാക്കകൾ
പറക്കും പോലെയുള്ള
കാഴ്ചയായിരുന്നു
അത്
നിങ്ങളുടെ
നഗരത്തിൽ നിന്നും
നൂറു കിലോമീറ്റർ മാറി
ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ
തട്ടമിട്ട രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ നടന്നു പോകുന്നു
നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടുണ്ടോ
എന്നറിയില്ല
Chengat Hasainar
ഹസ്സൻ്റെ ഒരു കവിതയുണ്ട്
സമീറ മക്മൂൽമഫിനെ ഞാൻ പ്രേമിക്കും
എന്നാണ് തലക്കെട്ട്
അവൻ്റെ ഉമ്മയും സമീറയും അരീക്കോടങ്ങാടിയിലൂടെ
നടക്കുന്നതാണ് സംഭവം
നോമ്പ് തുറന്ന്
തലപ്പാവിട്ട ചെക്കന്മാർ
കട്ടൻചായ
കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽപ്പെട്ട്
എനിക്കൊരു
സിഗരറ്റ് വലിക്കാൻ
മുട്ടിയെന്ന്
പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ
അതേ
നിലാവുള്ള ആ രാത്രിയിലാണ്
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ നാട്ടിലേക്ക് വന്നത്
നോമ്പിൻ്റെ അവസാന പത്തിൻ്റെ ആദ്യദിവസത്തിൻ്റെ തൊട്ട് തലേന്ന്
പറഞ്ഞിട്ടെന്ത്
നിങ്ങളുടെ നഗരം
പനി പിടിച്ച്
കിടക്കുകയായിരുന്നു
കവിതയുടെ
പ്രണയത്തിൻ്റെ
പച്ചപ്പിൻ്റെ
എല്ലാ പ്രാദേശിക മന്ത്രിമാരെയും
ഞാൻ
മാറി
മാറി
വിളിച്ചു
മിഠായിത്തെരുവിൽ
മഴകൊണ്ട്
ഒറ്റക്ക് നിൽക്കുന്ന
എസ് കെയുടെ പടം
എഫ് ബിയിൽ പോസ്റ്റി
ഞാൻ കവിതയുടെ
മന്ത്രിയെ വിളിച്ചു
അദ്ദേഹമപ്പോൾ
മൈസൂരിലായിരുന്നു
പനി മാറിയാൽ
തിരിച്ചു വരുമെന്നും
നിങ്ങൾ കാണിച്ചിരിക്കുന്നത് ആനമണ്ടത്തരമാണെന്നും
പറഞ്ഞു
അദ്ദേഹം ഒരധ്യാപകൻ
കൂടിയായത് കൊണ്ട്
ഞാനത് അംഗീകരിച്ചു

അത് പറയാൻ മറന്നു
നിങ്ങളുടെ നഗരത്തിന്
പനി പിടിച്ച്
എല്ലാരും അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ദൂരദേശങ്ങളിലേക്ക് പോയപ്പോൾ
ഞാൻ
വളരെ അകലെയുള്ള
മറ്റൊരു നഗരം പോലെയൊരു ഗ്രാമത്തിൽ
മറ്റൊരു എഴുത്തുകാരനെ
കാണാൻ
പോയിരുന്നു
നിങ്ങളിപ്പോൾ
പനി പിടിച്ച
ആ നഗരത്തിൽ
നിന്നാണോ വരുന്നത്
എന്നൊരു സംശയം
അയാളുടെ സ്വീകരണത്തിൽ
ഉടനീളം
ഉണ്ടായിരുന്നു

ഭാഗം മൂന്ന് 


വിത്ത്
എന്ന്
പത്ത്
വട്ടമെഴുതി
ഒമ്പതെണ്ണം
മണ്ണിൽ
കുഴിച്ചിട്ടു
( ഒരെണ്ണം
പാറപ്പുറത്ത്
വീണതാണ്.
കവിത
തുടങ്ങും
മുന്നേയുള്ള
നിങ്ങളുടെ
കണക്ക്
കൂട്ടൽ
ഞാൻ
കണ്ടു )
വെള്ളം
എന്നെഴുതി
ചോട്ടിലൊക്കെയൊഴിച്ചു
പച്ചിലവളം
എന്നെഴുതി
മുട്ടിലിട്ടെങ്കിലും
അതിൽ നിന്ന്
കുരുടാന്റെ
മണമടിച്ചു
ഇലകൾ
ഇലകൾ
ഇലകൾ
ഇലകൾ
ഇലകൾ
ഇലകൾ
ഇലകൾ
ഇലകൾ
ഇലകൾ
എന്നെഴുതി
വയ്ക്കും മുന്നേ
ഇലകളിൽ
തൊടരുത്
എന്നെഴുതി വച്ചു
വായിക്കാനറിയാത്ത
ചിത്രശലഭങ്ങൾ
വന്ന്
അവിടൊക്കെ
ചുറ്റിക്കറങ്ങി
പൂമ്പാറ്റകൾ
പൂമ്പാറ്റകൾ
എന്നാണ്
ഞാൻ
എഴുതാൻ
വച്ചിരുന്നത്
ചിത്രശലഭങ്ങൾ
ഇടയ്ക്ക് കയറി
( തുടരും )


# जस्ट मिस्सी # just missi #
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
# കണ്ടംകുളം ക്രോസ് റോഡ് പോയട്രീ, #കാലികറ്റ് ഡേയ്സ്
Kandamkulam Crorss Raod poems # Calicut Days #
# New poem, Kuzhur Wilson, Temple #
#തോറ്റവരുടെ പാട്ടുകുർബ്ബാന # photo by Shiju Basheer


കിളി പോയി


മഴ കഴിഞ്ഞ
പാതിരാത്രിയിൽ
വേറെയാരെയും കൂട്ടാതെ
വിരിഞ്ഞ റോഡിലൂടെ
പറന്നങ്ങനെ
ആകാശം
നോക്കി നടക്കുമ്പോൾ
ദേ , ഒരു ബോർഡ്

Sparrow Trading

അത് കൊള്ളാം

കുരുവിക്കച്ചവടം
പക്ഷി വ്യാപാരം
പറവകൾ വിൽക്കപ്പെടും

വിവർത്തകൻ എന്ന നിലയ്ക്ക്
റാ ഷാ എന്ന രവിശങ്കറിനേയും
ആൽബർട്ടോ കെയ്റോ എന്ന
ബാബു രാമചന്ദ്രനേയും
ട്രോളാൻ തീരുമാനിച്ചു

ഞാനാ
കുരുവി ഫാക്ടറിയിലേക്ക് ,
പക്ഷി മാർക്കറ്റിലേക്ക് ,
പറവകളുടെ
ഹോൾസെയിൽ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക്
ബെല്ലടിക്കാതെ കയറിച്ചെന്നു

ഒരൊറ്റ
കുരുവിക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലും
ഉണർത്തരുതെന്ന
നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന ആ ഞാൻ
ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ
അനങ്ങാതെ
ഒന്നുമേ
ചിന്തിക്ക പോലും
ചെയ്യാതെയാണ്
ചെന്ന് കേറിയത്

ഗേറ്റിൽ
പറവയില്ല
പാറാവുകാരൻ
പഴയ പട്ടാളക്കാരൻ
എന്തൊരുറക്കം

മുന്നോട്ട് തന്നെ നടന്നു
ആരുമില്ല

ആ രണ്ട് പൂച്ചക്കണ്ണുകൾ എവിടെപ്പോയി

ജനൽ
പതിയെ
തള്ളി
ഞാനൊളിഞ്ഞു നോക്കി

അറിയാത്ത
ഏതോ
ഒരു ഭാഷയിൽ
ഒരു പയ്യൻ
സകല വ്യാകരണവും
തെറ്റിച്ച്
തളർന്നുറങ്ങുന്നു

ഭായ് ഭായ്
പറവകൾ കേൾക്കാതെ ഞാൻ വിളിച്ചു


ഏതോ
ഒരു ഭാഷ
കണ്ണും
തിരുമ്മി
എണീറ്റു വന്നു

വല്ലാതെ പാവം തോന്നി

കുറ്റബോധത്താലും,
ശബ്ദം താഴ്ത്തിയും
ഞാനവനോട് ചോദിച്ചു

കിളികൾ ?

അവൻ പറഞ്ഞു

കിളി പോയി

കിളി പോയി ?

കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി കിളി പോയി 

ലോകത്തിലെ
മുഴുവൻ മനുഷ്യരും ചേർന്ന്
പല ഭാഷയിൽ പാടുകയാണ്

കിളി പോയി എന്ന്

ഒന്നും പറവാനില്ല


# പിന്നെ ഞാൻ ചെയ്ത മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കും ചെയ്യാവുന്നതാണ്
പോയ കിളിയെ തെരയുക എന്നതൊഴിച്ച്

ബുധനാഴ്‌ച, ജൂൺ 13, 2018


പതിമ്മൂന്ന്



തൊള്ളായിരത്തി പതിമ്മൂന്നാം  നമ്പര്‍  മുറിയുടെ
താക്കോല്‍  തരുമ്പോള്‍
മാനേജരുടെ  മുഖത്ത്
പേടിയുള്ള ഒരു  ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു
നടന്ന് കയറേണ്ട
ഒമ്പത് നിലകളുടെ  കിതപ്പുണ്ടായിരുന്നു

മരിക്കാനൊരുങ്ങി   വന്നവന്
എന്ത്   പതിമ്മൂന്ന്   
എന്ത്  തൊള്ളായിരത്തി  പതിമ്മൂന്ന്
എന്നൊരു   ആത്മഗതം
മറുപടിയായി   വായുവില്‍    കാച്ചിയിരുന്നു

അങ്ങനെയിരിക്കെ
ഒരു  പതിമ്മൂന്നാം   തിയതി
പതിമ്മൂന്നില്‍  അവസാനിക്കുന്ന  ടിക്കറ്റിനു
ഒമ്പതാം നിലയിലെ
പതിമ്മൂന്നാം  മുറിയിലേക്ക്
പത്തമ്പത്  ലക്ഷം  ലോട്ടറിയടിച്ചു

ഒമ്പതാം നിലയിലെ
പതിമ്മൂന്നാം  നമ്പര്‍ മുറിയിലേക്ക്
ബാങ്കുകാര്‍
പൂച്ചെണ്ടുകളുമായി  വന്നു
പത്രക്കാര്‍   ചോദ്യങ്ങളുമായി  വന്നു
കൂട്ടുകാര്‍   കുപ്പികളുമായി   വന്നു
ചെറുപ്പക്കാര്‍
പുത്തന്‍  പ്രൊജക്ടുകളുമായി  വന്നു

നാട് വിട്ട് കുറേക്കാലമായി
ഒരു വിവരവുമില്ലാതിരുന്ന വകയിലെ ചേട്ടന്‍
ഒമ്പതാം നിലയിലെ
പതിമ്മൂന്നാം നമ്പര്‍ മുറി
കണ്ട് പിടിച്ച് മുകളില്‍ എത്തിയതായിരുന്നു
പരമ്പരയിലെ ഏറ്റവും നല്ല ഹൈലേറ്റ്


എപ്പോഴും  പൂട്ടായി  പോകുന്ന
ലോക്കിനു  പകരം
പുത്തനൊന്ന്  നിധി  പോലെ  കൈമാറും നേരം
മാനേജര്‍   പറഞ്ഞു

സാറു  വന്നത്  നന്നായി
ഞാനീ  മുറിക്ക്
പന്ത്രണ്ട്  ( രണ്ട് )  എന്നോ
പതിനാലു  ( രണ്ട് )  എന്നോ
പേരിടാന്‍  പോവുകയായിരുന്നു

ആഹാ,  അതു ശരി
ഞാനിപ്പോള്‍ 
ഒമ്പതാം നിലയിലെ
ഈ മുറിക്ക്
പതിമ്മൂ‍ന്ന്  ഒന്നാമന്‍
എന്ന്  പേരിടാന്‍  പോവുകയാണു

അതേക്കുറിച്ചും
ഒരു  കവിതയെഴുതാന്‍  പോവുകയാണു


13/ 06/2018

 kozhicut poems # calikode poetry # കണ്ടംകുളം ക്രോസ് റോഡ് കവിതകള്‍ #